دهکده مدتی است رونق گرفته است، همه به خانه های ییلاقیشان باز گشته اند، گرد و خاک های نشسته بر گوشه کنار خانه های کوچک نقلی شان را رُفتُ روب کرده اند. حس خوبی است بودنتان کنارمان!
ما چند خانه کوچک که وقت غروب آفتاب، تک چراغی که در گوشه کنار این دهکده سو سو میزد قوت قلبی بود برایمان ...
به اینکه دوستانمان هستند ، زنده اند ، حالشان خوب است یا بد ...
من و اندک دوستانی که در همین دنیای دمُده زیست می کنیم ، حس بهتری داریم تا شما دوستانی که با اطلاع یا بی اطلاع رفتید و وبلاگستان را برای ما تنها گذاشتید.
دهکده شده همان دهکده قدیمی دوست داشتنی ...
باشد که همیشه کنارمان بمانید و نروید .
