و منی که حس و حال نوشتن ندارم و صرفا همچون روحی سرگردان بی صدا در سکوتی مطلق به مطالعه نوشته های دوستان قدیمی و جدید که دنیای وبلاگی را رونق بخشیده اند نظاره نشسته ام و نه حس نظر دادن دارم و نه ...
شاید منتظر برگشتن یک دوست خیلی قدیمی هستم که اگر بیاید شاید یخ ذهنی ام نیز آب شود.
حسین جان اگر این نوشته را خواندی و قصد برگشتن داشتی یک ندای بده.
قربانت!
+ دوستانی که علاقه به خواندن دارند ، مطالب زیادی ماه های قبل نوشته ام ، در صورت علاقه، مشتاق خواندن نظراتتان هستم.
